Peki herkes mutluysa, kim bu mutsuzlar ?

Herkeste bir mutluluk yarıştırma çabası, kim daha mutlu kavgası ya da mutluluğumuzu çekemeyen, bizi sürekli takip eden, sahip olduklarımızda gözü olanlara dair duyduğumuz paranoyakça kaygılarımız. Paranoyakça, çünkü öyle birilerinin olup olmadığından bile emin değiliz. Hem takip edilmekten nefret ediyoruz, hem de insanlar bizi takip etsin diye uğraşıyoruz. Mutluluğumuzu başkalarıyla paylaşmak değil hoşumuza giden, başkalarının gözüne sokmak.    "ohh düşmanlarım çatlasın" temalı mesajlar vermek. Peki neden bu kanıtlama çabası. Kime neyi kanıtlıyoruz.

Madem o kadar mutluyuz, niye başkalarının bunu bilmesi, görmesi için bu kadar çaba harcıyoruz. 

Başkalarının yaşamını, giydiğini, yediğini, içtiğini kendine dert edinmiş insanlar mutsuz insanlardır. Sahip olduklarıyla fazla övünen, ya da ne kadar mutlu olduğunu başkalarının gözüne sokmaya çalışanlar ise mutlu taklidi yapan gizli mutsuzlardır. 

Asıl mutlu insan mutluluğu diğer insanlardan bağımsız olandır. Onlar ne kimsenin hayatıyla ilgilenir, ne de kimseye birşey kanıtlama çabasına girerler. Sessizce yaşarlar hayatlarını kimseye dokunmadan.