Hikaye

Hiç tanımadığım insanlar hakkında hikayeler yazmayı seviyorum. Canımın sıkkın olduğu zamanlarda dışarıya çıkıp uzun yürüyüşler yapıyorum, insanları izliyorum. Birini seçiyorum aralarından mesela ve başlıyorum hikayesini yazmaya. 

Kaç yaşında acaba, evli mi, çocukları var mı, unutamadığı biri var mı aklına gelince içini sızlatan, memnun mu şuan yaşadığı hayattan ? Zamanı geriye sarsa yine aynı seçimleri mi yapardı yada yepyeni bir hayat mı yaşamak isterdi sil baştan ? Yoksa razı mı olmuştur ona sunulana, karşı çıkamamış mıdır hayır ben bunu değil bunu istiyorum diyememiş midir mesela. Yada sorgulamıyordur belki artık. Sadece günleri geçiriyordur. Durup sormuyordur kendine mutlu muyum acaba diye. O kendine sormadığı gibi kimse de sormuyordur ona nasıl olduğunu, nasıl hissettiğini. En yakınındakiler bile farkında değildir belki de mutsuzluğunun. 

Böyle olmak zorunda değil tabi ki. 

Güzel bir hikayesi vardır belki de. Memnundur yaşadığı hayattan, yaptığı seçimlerden. Kimseyi karıştırmamıştır belki hayatına, durun demiştir bu benim hayatım ve ne yaşarsam yaşayayım sorumluluk bana ait. Kafa tutmuştur, razı olmamıştır insanların dayatmalarına. Mutludur hem de çok mutludur ve birçok insanın aksine o sevdikleriyle paylaşabiliyordur mutluluklarını, üzüntülerini. Çünkü onu seven değer veren insanlar vardır hep çevresinde. Doyasıya yaşamıştır hayatını ve güzel anılarla hatırlıyordur geçmişi. Üzüntü vermiyordur ona geride bıraktıkları. Dedim ya mutludur çünkü şuan ki hayatında ve herşey için şükrediyordur Allah'a. 

Ben ikinci hikayeyi daha çok sevdim galiba. Herkes için sonu güzel biten hikayeler yazabilmek dileğiyle.